Historia parafii Pysznica

Polecamy

Nowa wersja strony parafialnej – Serdecznie witamy!

Serdecznie witamy na naszej nowej stronie internetowej. Serwis będzie poświęcony naszej Parafii. Systematycznie będą wpisywane wydarzenia z życia naszej...

Pysznica swoimi początkami sięga połowy XVI w. W 1558 r. Serafin Doboniecki uzyskał od króla Zygmunta Agusta przywilej lokacyjny, na mocy którego założył wieś Wola Pysznicka (nazwa ta zmieniała się: Spyszna Wola, Wola Pisyńska, Pisznica). Pierwszą drewnianą świątynię w tym miejscu wystawili sołtys Grzegorz Studzieński wraz z osadnikami ok. 1564 r. Nosiła ona wezwanie Podwyższenia Krzyża Świętego i początkowo przynależała do parafii w Charzewicach. W 1569 r. król Zygmunt August ustanowił w Pysznicy parafię, jednocześnie odpowiednio ją uposażając. Tytuł kościoła oraz akt utworzenia nowej parafii zatwierdził bp B. Maciejowski w 1605 r. Posiadała ona bardzo rozległy teren, w jej skład wchodził m.in. kościół filialny w Kurzynie. Pierwsza świątynia przetrwała do czasu najazdu szwedzkiego, kiedy to została zniszczona. Niedługo potem na tym samym miejscu powstał kolejny kościół, który prawdopodobnie uległ pożarowi na początku lat 80-tych XVIII w. Trzecia świątynia w Pysznicy została wzniesiona w 1784 r. Jej budowa została sfinansowana z kasy cesarskich dóbr kameralnych oraz ofiar parafian. Poświęcił ją bp A. Gołaszewski 29 czerwca 1792 r. Jednak i ten kościół spłonął w czasie działań wojennych w 1914 r. Nabożeństwa przeniosły się wówczas do prowizorycznej kaplicy. Budowę nowej, murowanej świątyni rozpoczęto w połowie lat 20-tych XX w. Kościół parafialny pw. Podwyższenia Krzyża Świętego i św. Jana Chrzciciela zbudowany został w latach 1924-1931 wg projektu arch. Wawrzyńca Dajczaka. Kamień węgielny pod budowę tej świątyni poświęcono w 1926 r. W latach 60-tych XX w. z inicjatywy ks. Władysława Szubargi wykonano polichromię i zainstalowano organy. Uroczystego poświęcenia kościoła dokonał bp Franciszek Barda. W latach 1994-96 wykonano nową polichromię we wnętrzu kościoła, przebudowano ołtarz główny, wyłożono marmurem prezbiterium, dokonano renowacji witraży oraz wymieniono instalację elektryczną. Kolejne prace restauracyjne kościoła miały miejsce w latach 2003-2008 (m.in. remont organów, osuszenie fundamentów, wykonano też nowe, granitowe schody). Świątynia charakteryzuje się sporymi rozmiarami i monumentalnością bryły. Wybudowano ją w okresie międzywojennym, a więc zdradza ona znamiona eklektyzmu. Jest murowana, otynkowana i pokryta blachą miedzianą. Nieco płaską fasadę zamyka od lewej wysoka wieża zwieńczona wielobaniastym hełmem z latarnią. Kościół jest w formie bazylikowej, z węższym, okrągło zamkniętym prezbiterium. Wewnątrz znajduje się sklepienie kolebkowe z lunetami, zaś nad bocznymi nawami, do których prowadzą łukowate arkady z iluzorycznymi pilastrami, sklepienie krzyżowo-kolebkowe. Malatura ścian jest współczesna, zaś w oknach znajdują się modernistyczne witraże. W niedawno odnowionym prezbiterium umieszczono trzy duże, polichromowane rzeźby grupy ukrzyżowania otoczonej glorią promieni w barwie złota.

Poprzedni artykułGodziny urzędowania
Następny artykułNasi duszpasterze

Nowości

Nowa wersja strony parafialnej – Serdecznie witamy!

Serdecznie witamy na naszej nowej stronie internetowej. Serwis będzie poświęcony naszej Parafii. Systematycznie będą wpisywane wydarzenia z życia naszej...

Więcej artykułów